Tutoring a kształtowanie kompetencji przedsiębiorczych – studium przypadku Wydziałowej Indywidualnej Ścieżki Edukacyjnej

Jakub Kwaśny, Agnieszka Żur

Abstrakt


CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest próba wykazania, że tutoring może być metodą, która wspiera kształtowanie postaw przedsiębiorczych wśród studentów w trzech wymiarach – indywidualnym, relacyjnym i wspólnotowym.

PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problemem badawczym jest potencjalna rola tutoringu w kształtowaniu postaw przedsiębiorczych na przykładzie Wydziałowej Indywidualnej Ścieżki Edukacyjnej (WISE). Wiodącą metodą badawczą jest studium przypadku oraz studia literaturowe, analiza badań sondażowych, analiza treści i wnioskowanie indukcyjne.

PROCES WYWODU: Wywód podzielono na trzy części, tj. (i) analizę literaturową na temat kształtowania postaw przedsiębiorczych oraz tutoringu, (ii) przegląd wykorzystania spersonalizowanych metod kształcenia w szkolnictwie wyższym – studium przypadku oraz (iii) prezentację wyników badań empirycznych w trzech zaproponowanych wymiarach.

WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Analiza studium przypadku WISE pozwoliła zaobserwować wśród absolwentów programu wzrost poczucia odpowiedzialności za własny rozwój, podniesioną samosterowność oraz ogólną proaktywność studentów.

WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Tutoring może być stosowany jako metoda kształtująca postawy przedsiębiorcze wśród studentów szkół wyższych i jako taki powinien być wykorzystywany nie tylko w kontekście przedmiotów związanych z przedsiębiorczością.


Słowa kluczowe


tutoring; kształcenie; kompetencje przedsiębiorcze; postawy przedsiębiorcze; personalizm; indywidualizacja kształcenia.

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Adamski, F. (2005). Personalizm – filozoficzny nurt myślenia o człowieku i wychowaniu. W: F. Adamski (red.), Wychowanie personalistyczne. Kraków: Wydawnictwo WAM, 9-23.

Czekierda, P. (2015). Czym jest tutoring? W: P. Czekierda, B. Fingas i M. Szala (red.), Tutoring.

Teoria, praktyka, studia przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 15-36.

Danel, Ł., Kwaśny, J. i Żur, A. (2015). Tutoring na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie – Wydziałowa Indywidualna Ścieżka Edukacyjna. W: P. Czekierda, B. Fingas i M. Szala (red.), Tutoring. Teoria, praktyka, studia przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 224-231.

COM. (2013), Entrepreneurship 2020 Action Plan: Reigniting the Entreprenurial Spirit in Europe 795 Final. Brussels.

Fingas, B. (2015). Fundamenty i źródła tutoringu. W: P. Czekierda, B. Fingas i M. Szala (red.), Tutoring. Teoria, praktyka, studia przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 31-67.

Gadacz, T. (2005). Wychowanie jako spotkanie osób. W: F. Adamski (red.), Wychowanie personalistyczne. Kraków: Wydawnictwo WAM, 214-221.

Godlewski, D. (2015). Tutoring nie jest tani. Dlaczego się opłaca i jak go finansować? W: P. Czekierda, B. Fingas i M. Szala (red.), Tutoring. Teoria, praktyka, studia przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 89-112.

Karpińska-Musiał, B. (2018). Znaczenie refleksyjności – dlaczego studium przypadku? W: B. Karpińska- Musiał i M. Panońko (red.), Tutoring jako spotkanie. Historie indywidualnych przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 25-27.

Kwaśny, J. (2018). Tutoring jako trudne spotkanie z Tomaszem, który za szybko się usamodzielnił. W: B. Karpińska-Musiał i M. Panońko (red.), Tutoring jako spotkanie. Historie indywidualnych przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 341-351.

Lans, T., Huslink, W., Baert, H. i Mulder, M. (2008). Entrepreneurship Education and Training in a small business context: insights from the competence-based approach. Journal of Enterprising Culture, 16(4), 363-383.

Light, G., Cox, R. i Calkins, S. (2009). Learning and Teaching in Higher Education. London: Sage.

Man, T., Lau, T. i Chan, K.F. (2002). The competitiveness of small and medium enterprises. A conceptualization

with focus on entrepreneurial competencies. Journal of Business Venturing, 17(2), 123-142.

Mezirow, J. i Taylor, E.W. (2009). Transformative Learning in Practice – Insights from Community, Workplace, and Higher Education. San Francisco, CA: Jossey Bass.

Panońko, M. (2018). Misja tutora. W: B. Karpińska-Musiał i M. Panońko (red.), Tutoring jako spotkanie. Historie indywidualnych przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 19-24.

Pełczyński, Z. (2006). Tutoring wart zachodu. Z doświadczeń tutora oksfordzkiego. W: Tutoring w poszukiwaniu metody kształcenia liderów, Szkoła Liderów, Warszawa, 31-34.

Piróg, D. (2015). Kompetencje z zakresu przedsiębiorczości: rozważania teoretyczne i ich ilustracje w obszarze szkolnictwa wyższego. Przedsiębiorczość – Edukacja, 11, 364-376.

Rachwał, T. (2005). Kształtowanie postaw u uczniów na lekcjach podstaw przedsiębiorczości. Przedsiębiorczość – Edukacja, 1, 137-144.

Raposo, M. i Paco, A.D. (2011). Entrepreneurship Education: Relationship between Education and Entrepreneurial Activity. Psicothema, 23(3), 453-457.

SJP. Słownik języka polskiego PWN. Pozyskano z: www.sjp.pwn.pl (dostęp: 23.10.2017).

Surma, B. (red.). (2009). Pedagogika Marii Montessori w Polsce i na świecie. Łódź – Kraków: Palatum – Ignatianum.

Szala, M. (2015). Praca tutorska i proces stawania się tutorem. W: P. Czekierda, B. Fingas i M. Szala (red.), Tutoring. Teoria, praktyka, studia przypadków. Warszawa: Wolters Kluwer, 62-88.

Sztompka, P. (2007). Zaufanie. Fundament społeczeństwa. Kraków: Znak.

Wach, K. (2013). Edukacja dla przedsiębiorczości wobec współczesnych wyzwań cywilizacyjno-gospodarczych. Przedsiębiorczość – Edukacja, 9, 246-257.

Wygotski, L.S. (2002). Wybrane prace psychologiczne II. Dzieciństwo i dorastanie. Poznań: Zysk i S-ka.

Żur, A. (2016). Edukacja spersonalizowana a rozwijanie potrzebnych współcześnie kompetencji wśród studentów uczelni wyższych. Horyzonty Wychowania, 15(34), 137-155.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.